Table of Contents

خدمات اورژانسی در آستانه فروپاشی: دیدگاه‌های کارشناسان

وضعیت کنونی خدمات اورژانسی در آلمان

یک کارشناس سلامت از حزب سبز هشدار داده است که سیستم خدمات اورژانسی (رِتتونگزدینست) آلمان به نقطهٔ تحمل رسیده است؛ ساختار این سیستم پراکنده و غیرهمگن است و شامل نزدیک به ۳۰۰ منطقه، حدود ۲۴۰ مرکز فرماندهی و بیش از یک دوجین ساختار سازمانی مختلف می‌شود. نبود استانداردهای یکپارچه و اتصال دیجیتال باعث شده کیفیت مراقبت به شانس یا محل زندگی بستگی داشته باشد.

مشکلات ساختاری

تقسیمات متعدد و تنوع سازمانی به معنی قوانین متفاوت، پروتکل‌های گوناگون و فقدان ارتباط دیجیتال بین واحدهاست. در نتیجه تصمیم‌گیری سریع در شرایط بحران دشوار می‌شود و راهنمایی‌های یکپارچه برای تیم‌های اورژانسی وجود ندارد.

پیامدها برای بیماران و کارکنان

ارسال‌های غیرضروری آمبولانس به موارد نامتناسب، افزایش بار بر اورژانس بیمارستانی، خستگی و فرسودگی پرسنل و هزینه‌های بالاتر را به دنبال دارد. به عبارت دیگر، ناکارآمدی در توزیع منابع هم به بیماران آسیب می‌زند و هم به کارکنان فشار وارد می‌کند.

دعوای سیاسی و خواسته‌ها برای اصلاح

کارشناس مذکور خواستار یک اصلاح ساختاری جامع است: ایجاد مراکز تماس بیمارستانی مرکزی، دسترسی تلفنی ویژه به خصوص در شب‌ها و تعطیلات آخر هفته و شبکه‌سازی دیجیتال به شماره اضطراری ۱۱۲. او می‌گوید که تاخیر در تصویب طرح‌ها از سوی دولت می‌تواند بی‌توجهی تلقی شود و این وضعیت نیاز به تصمیم‌گیری سریع دارد.

ادعا درباره مسئولان و وضعیت قانون‌گذاری

این کارشناس مسئولیت‌پذیری وزیر بهداشت را زیر سوال برده و از تاخیر در تصویب پیش‌نویسی که در نوامبر ۲۰۲۵ ارائه شده بود انتقاد کرده است. به گفتهٔ او، عدم تصویب و اجرای سریع اصلاحات، ریسک ادامهٔ بحران و افزایش هزینه‌ها را بالا می‌برد.

شواهد، آمارها و فوریت موضوع

گزارش‌ها نشان می‌دهند که در سال ۲۰۲۵ حدود ۴۹٬۰۰۰ مأموریت بالگردهای نجات ثبت شده که عمدتاً مربوط به تصادفات و حوادث قلبی-عروقی بوده و پیچیدگی این مأموریت‌ها در حال افزایش است. این آمار ضرورت بازنگری در تخصیص منابع و ارتقای سامانه‌های پاسخ اورژانسی را تأیید می‌کند.

زمینهٔ گسترده‌تر: موج‌های آنفلوآنزا و کمبود نیروی انسانی

علاوه بر مسائل ساختاری، موج‌های فصلی بیماری‌ها مانند آنفلوآنزا و کمبود نیروی انسانی فشار بر سیستم سلامت را تشدید می‌کنند. این عوامل ترکیبی باعث می‌شوند ظرفیت بیمارستان‌ها و خدمات پیش بیمارستانی سریع‌تر به نقطهٔ اشباع برسد.

راه‌حل‌ها و گام‌های پیشنهادی

برای بهبود وضعیت و کاهش نابرابری در دسترسی به مراقبت اورژانسی، مجموعه‌ای از اقدامات عملی پیشنهاد شده است که هم زمان‌بندی پاسخ را بهبود می‌بخشد و هم منابع را به شیوه‌ای کارآمدتر به‌کار می‌گیرد.

اقدامات کلیدی پیشنهادی

  1. ایجاد مراکز تماس بیمارستانی مرکزی و استانداردسازی پروتکل‌ها برای هماهنگی بهتر بین بیمارستان‌ها و خدمات پیش‌بیمارستانی.
  2. راه‌اندازی سیستم‌های ارزیابی و راهنمایی تلفنی ۲۴/۷، با اولویت شب‌ها و تعطیلات برای کاهش مراجعات غیرضروری به اورژانس.
  3. اتصال دیجیتال یکپارچه به شماره اضطراری ۱۱۲ برای به‌اشتراک‌گذاری سریع اطلاعات، تعیین اولویت‌ها و هدایت مناسب بیماران.
  4. پیش‌بینی و پشتیبانی از مدل‌های جایگزین مانند «کمک‌های خاتمه‌دهنده در محل» که می‌توانند مواردی را بدون انتقال بیمار به بیمارستان حل‌وفصل کنند.
  5. تدوین استانداردهای کشوری برای کاهش تفاوت کیفیت خدمات بر اساس کدپستی و منطقه جغرافیایی.

اجرای این اقدامات می‌تواند هم کیفیت مراقبت را افزایش دهد و هم در بلندمدت صرفه‌جویی اقتصادی قابل توجهی ایجاد کند؛ برآورد شده که نوسازی و دیجیتالی‌سازی می‌تواند تا حدود پنج میلیارد یورو در سال صرفه‌جویی داشته باشد.

نتیجه‌گیری و فراخوان برای اقدام فوری

وضعیت کنونی خدمات اورژانسی نشان می‌دهد که اصلاحات ساختاری و دیجیتال نه تنها مفید بلکه ضروری هستند. یکپارچه‌سازی، استانداردسازی و ایجاد مسیرهای تماس و ارزیابی تلفنی می‌تواند به کاهش بار بر اورژانس‌ها، بهبود شرایط کاری پرسنل و تضمین عدالت بیشتر در دسترسی به مراقبت‌های اضطراری منجر شود.

از تصمیم‌گیران و مسئولان خواسته می‌شود با شتاب طرح‌های اصلاحی را پیگیری کنند تا بیماران در هر کجا که هستند بتوانند در مواقع اضطراری به موقع و شایسته کمک دریافت کنند، پرسنل کمتر تحت فشار قرار گیرند و منابع به شکل موثرتری مصرف شوند.