خلاصه وضعیت و اعلام اعتصابات
در جریان مذاکرات دستمزدی بخش حمل و نقل شهری و منطقهای آلمان در سال 2026، اتحادیهٔ ver.di بار دیگر به انجام هشدار اعتصاب (Warnstreik) فراخوان داد تا فشار بر کارفرمایان افزایش یابد. این دور از اعتصابات که به عنوان سومین اقدام هماهنگ پس از اعتصابات سراسری انتهای فوریه مطرح شد، تأثیر گستردهای در چندین ایالت و شهر داشت و مذاکرات ادامه دارد.
مکانها و زمانبندی اولیه
در روزهای 16 و 17 مارس 2026 در ایالت نوردراین-وستفالن (Nordrhein-Westfalen) حدود 30٬000 شاغل در شهرهایی مانند دوسلدورف، کلن، ووپرتال و دورتموند ابتدا در بخشهای اداری و سپس در خدمترسانی رانندگی دست از کار کشیدند. این اقدام باعث شد سرویسهای اتوبوس و تراموا در بسیاری از نقاط عملاً متوقف شوند، در حالی که خطوط S-Bahn و قطارهای منطقهای (Regionalzüge) تحت تأثیر قرار نگرفتند.
استان زاکسن و دیگر مناطق
بهموازات آن در ایالت زاکسن (Sachsen) اعتصاباتی در خدمات اتوبوسهای منطقهای در میتلزاکسن و اوستزاکسن گزارش شد؛ شهرهایی مانند Döbeln، Freiberg، Chemnitz و Görlitz از ساعت حدود سه صبح شاهد شروع اعتصاب و توقف 24 ساعته خدمات بودند. برای روز 19 مارس 2026 نیز هشدارهای اعتصاب در بایرن، نوردراین-وستفالن و هامبورگ اعلام شد که ممکن است منجر به تعطیلی کامل حمل و نقل شهری در آن روز گردد.
مذاکرات و نتایج جزئی
اتحادیه ver.di در برخی ایالتها اصلاحاتی در فراخوانهای خود انجام داد و توانست اعتصابات در هسن، برمن، زارلند و براندنبورگ را موقتا منتفی کند؛ در هسن این عقبنشینی تا حدی به دلیل یک توافق شبانه حاصل شد. همزمان در بادن-وورتمبرگ و اشلزویگ-هولشتاین توافقاتی به دست آمده و در نیدرزاکسن تا پایان ماه حالت “صلح کارگری” برقرار است. با وجود این، در نوردراین-وستفالن پس از دو دور مذاکره هنوز پیشنهادی از سوی کارفرمایان ارائه نشده و دور جدید مذاکرات برای 24 مارس برنامهریزی شده است.
بیانیهٔ اتحادیه
معاون اتحادیه ver.di، کریستینه بهله (Christine Behle)، خاطرنشان کرد: «در بسیاری از ایالتها – در ماه چهارم دور جاری مذاکرات – متأسفانه هنوز در آغاز راه ایستادهایم» و هشدار داد که «اگر به خواستهها دست نیابیم، حمل و نقل عمومی بهطور قابل توجهی در خطر قرار میگیرد؛ هم به عنوان خدمتی عمومی، هم به عنوان تضمینی برای مشارکت اجتماعی و کیفیت زندگی.»
خواستهها و محورهای مذاکرات
موضوعات اصلی مطرحشده توسط کارکنان و اتحادیه شامل کاهش ساعت کاری هفتگی، جبران کامل دستمزد، تسهیل شرایط شیفتی و افزایش مزایای کار در روزهای یکشنبه میشود. اهداف کلی نیز مقابله با کمبود نیروی انسانی، کاهش نرخ جابهجایی کارکنان و ارتقای شرایط کاری اعلام شدهاند.
فهرست خواستههای اصلی
- کاهش ساعت کاری هفتگی از 39 به 37 ساعت با حفظ کامل سطح دستمزدها (بدون کسر حقوق)
- تسکین و حمایتهای ویژه برای کارکنان شیفتی و شبکار
- افزایش حقالزحمه و مزایا برای کار در روزهای یکشنبه و تعطیلات
- افزایش دستمزدها و بهبود شرایط برای کاهش کمبود نیروی انسانی و ترک خدمت
واکنش کارفرمایان
نمایندگان کارفرمایی اشاره میکنند که شرایط اقتصادی دشوار است و به همین دلیل در ارائه پیشنهادات محتاطانه عمل میکنند. اتحادیه اما این رفتار را بهعنوان تردید و تعلل خوانده و تأکید میکند که بدون پیشرفت در مذاکرات، سرویسهای حمل و نقل عمومی و خدمات پایه شهری تحت فشار قرار خواهند گرفت.
تأثیر بر شهروندان و حمل و نقل منطقهای
اعتصابات تأثیرات مشخصی بر زندگی روزمره شهروندان و بهویژه مسافران و کارمندان دارد. تجربهٔ سفر در هر منطقه متفاوت است و مردم باید خود را برای تغییرات ناگهانی در برنامههای حمل و نقلی آماده کنند.
تفاوتهای منطقهای و مثالها
شدت و مدت زمان اثر اعتصاب بسته به ایالت و شهر متفاوت بود؛ بهعنوان مثال در کلن (Köln) ترامواها (Stadtbahnen) بهطور گستردهای از کار افتادند اما برخی خطوط اتوبوس بهطور محدود به فعالیت ادامه دادند. در برخی مناطق نیز فقط خدمات اداری یا بخش خاصی از خدمات نقلیه دچار اختلال شد.
- شهرهای نوردراین-وستفالن: دوسلدورف، کلن، ووپرتال، دورتموند
- ایالت زاکسن: Döbeln، Freiberg، Chemnitz، Görlitz
- ایالتهایی که در روزهای بعدی درگیر یا در خطر اعتصاب بودند: بایرن، هامبورگ
نکاتی برای commuters و مسافران
مسافران باید برای تغییر مسیرها، تأخیرها یا جایگزینی با وسایل نقلیه دیگر آمادگی داشته باشند. برنامهریزی جایگزین، خروج زودهنگام از منزل و توجه به اطلاعیههای محلی میتواند از مشکلات روزمره بکاهد.
چشمانداز مذاکرات و مراحل بعدی
دور بعدی مذاکرات در نوردراین-وستفالن برای 24 مارس برنامهریزی شده و نتایج آن میتواند تعیینکنندهٔ روند اعتصابات باشد. در حالی که در برخی ایالتها توافقاتی حاصل شده، در مناطقی دیگر اختلافات پابرجاست و احتمال اقدامات اعتراضی بیشتر تا رسیدن به یک توافق قابل قبول وجود دارد.
عوامل تعیینکنندهٔ آینده
عوامل مهم شامل تمایل کارفرمایان به ارائه پیشنهادهای ملموس، توانایی اتحادیه در حفظ فشار کاری و واکنش عمومی و سیاسی به اختلال در خدمات است. همچنین چارچوب زمانیهایی مانند حالت “صلح کارگری” در نیدرزاکسن و توافقات محلی در بادن-وورتمبرگ و اشلزویگ-هولشتاین نقشآفرین خواهند بود.
نتیجهگیری و اهمیت موضوع
این دور از اعتصابات نشان میدهد که موضوعات ساختاری مانند کمبود نیروی انسانی، شرایط شیفتی و فشار کاری در حمل و نقل عمومی نیازمند راهحلهای پایدار هستند. مذاکرهکنندگان از هر دو طرف باید با انعطاف و جدیت وارد گفتوگو شوند تا هم امنیت شغلی و معیشت کارکنان تأمین شود و هم خدمات عمومی بهعنوان بخشی از زیرساختهای حیاتی جامعه حفظ گردد.