Table of Contents

فولکس‌واگن ۵۰ هزار شغل در آلمان را تا سال ۲۰۳۰ تعدیل می‌کند

1. خلاصه وضعیت و اطلاعیه مالی ۲۰۲۵

در گزارش مالی منتشرشده در ۱۰ مارس ۲۰۲۶، شرکت گزارش کرد که سود خالص آن برای سال ۲۰۲۵ به ۶.۹ میلیارد یورو کاهش یافته که نسبت به سال قبل ۴۴ درصد کاهش نشان می‌دهد و نتیجه عملیاتی از ۱۹.۱ میلیارد یورو به ۸.۹ میلیارد یورو تقریباً نصف شده است. با وجود درآمد پایدار برابر با ۳۲۱.۹ میلیارد یورو و فروش نزدیک به ۹ میلیون دستگاه خودرو، نوسانات در بازارهای مختلف (افزایش در اروپا و آمریکای جنوبی، افت در چین و آمریکای شمالی) و فشارهای هزینه‌ای سنگین مشاهده می‌شود. در کنار این، هزینه‌های ویژه‌ای حدود ۹ میلیارد یورو گزارش شده است که شامل تقریباً ۵ میلیارد برای اصلاحات استراتژی الکتریکی پورشه و حدود ۳ میلیارد برای تعرفه‌های وارداتی آمریکا است. این وضعیت مالی ضعیف به همراه فشاری که بر حاشیه سود وارد می‌کند، زمینه‌ساز برنامه‌های گسترده کاهش هزینه و بازنگری در ساختار نیروی انسانی شده است.

پیش‌زمینه کاهش نیرو و برنامه صرفه‌جویی

در پی این ضعف عملکرد، مجموعه‌ای از برنامه‌های صرفه‌جویی و تعدیل ساختار نیروی انسانی تدوین شده‌اند. توافقی که در اواخر ۲۰۲۴ با اتحادیه کارگری IG Metall انجام شد شامل برنامه کاهش حدود ۳۵٬۰۰۰ شغل در برند اصلی در آلمان تا ۲۰۳۰ است که عمدتاً از طریق سازوکارهای اجتماعی مانند ترتیب‌های بازنشستگی پله‌ای، پرداخت‌های توافقی و توقف استخدام در سایت‌هایی مانند ولفسبورگ، هانوفر و امدن اجرا خواهد شد. اسناد داخلی هدف ۳۵٬۰۰۰ شغل را در همهٔ ده محل تولید در آلمان مشخص می‌کنند، و گزارش شده حدود ۲۰٬۰۰۰ خروج از پیش قراردادی شده که طبق متن موجود ۲۷ درصد از ۱۳۰٬۰۰۰ شاغل را دربرمی‌گیرد. در عین حال مدیران ارشد شرکت به دنبال هدف بلندپروازانه‌تر کاهش هزینه‌ها بوده و خواستار کاهش ۲۰ درصدی یا ۶۰ میلیارد یورو سالانه تا پایان ۲۰۲۸ شده‌اند؛ هدفی که می‌تواند فراتر از برنامه ۲۰۲۴ حرکت کند و حتی شامل احتمال تعطیلی کارخانه‌ها نیز باشد.

2. جزئیات برنامه کاهش شغل

برنامه رسمی کاهش نیرو به طور مشخص بر کاهش ۳۵٬۰۰۰ شغل در برند اصلی در آلمان تا سال ۲۰۳۰ تمرکز دارد. این برنامه قرار است به‌صورت اجتماعی‌سازگار اجرا شود و ترکیبی از بازنشستگی پیش‌شرطی، پرداخت‌های جبرانی، و محدودیت در استخدام جدید را در بر می‌گیرد. اسناد داخلی نشان می‌دهد که حدود ۲۰٬۰۰۰ خروج قبلاً قراردادی شده و به‌عنوان بخشی از این هدف بزرگ‌تر لحاظ شده‌اند. منابع دیگر از احتمال کاهش‌های بیشتر در بخش‌های اداری و گروه‌های غیرمستقیم شغلی نیز سخن گفته‌اند که ممکن است به عددهای اضافی منجر شود.

مراحل و ابزارهای اجرای تعدیل نیرو

  1. استفاده از ترتیبات بازنشستگی پله‌ای و ساعات کاری کاهش‌یافته برای خروج‌های داوطلبانه
  2. پرداخت‌های توافقی و بسته‌های جبرانی برای کارکنان داوطلب ترک شغل
  3. توقف استخدام و کنترل پذیرش نیروی جدید در سایت‌های مشخص
  4. کاهش نیروی قراردادی و پیمانکاری و کاهش وابستگی به نیروی موقت
  5. بازآموزی و جابجایی کارکنان به بخش‌های نوظهور برای کاهش اثرات اجتماعی

آیا رقم ۵۰٬۰۰۰ قابل‌پذیر است؟

برخلاف برخی گمانه‌زنی‌ها که از کاهش تا ۵۰٬۰۰۰ شغل تا ۲۰۳۰ سخن گفته‌اند، منابع رسمی در اسناد اعلامی عدد ۳۵٬۰۰۰ را به‌طور مستقیم تأیید می‌کنند. رقم ۵۰٬۰۰۰ بیشتر به‌عنوان یک فرض یا گسترش اخبار و شایعات ناشی از گزارش‌های مربوط به کاهش‌های اضافی در بخش‌های اداری (مثلاً ۴٬۰۰۰–۶٬۰۰۰ شغل) و گروه‌های پشتیبانی مطرح شده است، ولی به‌صورت مستند در منابع رسمی تأیید نشده است. بنابراین باید مراقب افتراق میان اطلاعات رسمی و گمانه‌زنی‌ها بود.

3. دلایل اصلی کاهش سود و فشار بر هزینه‌ها

دلایل متعددی برای کاهش شدید سود و فشار بر ساختار هزینه‌ها ذکر شده‌اند: تعرفه‌های وارداتی آمریکا که هزینه‌های قابل توجهی بر شرکت تحمیل کرده‌اند، تغییرات استراتژیک در واحد پورشه و هزینه‌های مرتبط با بازطراحی جهت حرکت به سمت خودروهای الکتریکی، تأثیرات نوسانات ارزی، مشکلات مربوط به ترکیب قیمتی محصولات (price-mix) و هزینه‌های ویژه حجیم در حدود ۹ میلیارد یورو. این عوامل در کنار رقابت فزاینده، ریسک‌های ژئوپلیتیکی و فشارهای مقرراتی موجب افزایش نیاز به صرفه‌جویی و بازآرایی ساختاری شده‌اند.

هزینه‌های ویژه و اقدامات مرتبط با خودروهای الکتریکی

بخشی از هزینه‌های ویژه مربوط به بازنگری استراتژی الکتریکی برندهای تحت مجموعه است؛ طبق گزارش‌ها حدود ۵ میلیارد یورو صرف تغییرات استراتژی الکتریکی پورشه شده است. هم‌زمان مدیریت تأکید کرده که باید سرمایه‌گذاری در الکتریکی‌سازی ادامه یابد، اما این سرمایه‌گذاری باید در چارچوب کاهش هزینه‌ها و ایجاد هم‌افزایی انجام شود تا فشار بر سودآوری کاهش یابد.

4. واکنش‌ها: اتحادیه‌ها، کارگران و منتقدان

واکنش‌ها نسبت به برنامه‌های کاهش نیرو متنوع است. در فضای اتحادیه‌ای و بین کارکنان نقدهای تندی مطرح شده‌اند؛ برخی فعالان کارگری توافق مزدی ۲۰۲۴ را که به حفظ اشتغال اما به‌قیمت به تعویق افتادن افزایش دستمزدها و کاهش پاداش‌ها انجامید، «چپاول دستمزد» توصیف کرده و خواستار مقاومت و اقدام جمعی شده‌اند. در مقابل مدیریت شرکت خواستار اقدام سریع برای کاهش هزینه‌ها و افزایش بهره‌وری است و می‌گوید بدون این اقدامات امکان تأمین سرمایه لازم برای تحول به سمت الکتریکی وجود ندارد.

دیدگاه مدیریت

مدیریت ارشد، از جمله مدیرعامل و مدیر مالی، تیم رهبران را به هدفی بلندپروازانه برای کاهش ۲۰ درصدی هزینه‌ها یا ۶۰ میلیارد یورو سالانه تا پایان ۲۰۲۸ فراخوانده است. از دید آنها سطح نتایج فعلی کافی نیست و هم‌افزایی، کاهش هزینه و سرمایه‌گذاری در الکتریکی باید هم‌زمان دنبال شود تا رقابت‌پذیری حفظ شود.

دیدگاه کارگران و فعالان

گروهی از کارگران و گروه‌های مدافع حقوق کارگران توافق‌های قبلی را نقد کرده و خواهان اقدامات بیشتر برای حفاظت از مشاغل و حقوق دستمزد شده‌اند. اصطلاحاتی مانند «دزدیدن دستمزد» برای توصیف برخی توافق‌ها به‌کار رفته و کالبدشکافی اثرات اجتماعی و ریسک‌های «اِنداستری‌آلیزیشن زدایی» (از بین رفتن ظرفیت صنعتی محلی) از سوی منتقدان مطرح شده است. برخی نیز خواهان بکارگیری ابزارهای غیردولتی مانند اعتصابات یا حتی بحث‌های گسترده‌تر درباره مالکیت عمومی شده‌اند.

5. پیامدهای اقتصادی، اجتماعی و بازار

پیامدهای احتمالی این برنامه‌ها شامل تأثیر بر اشتغال محلی، زنجیره تأمین و اکوسیستم صنعتی اطراف سایت‌های تولیدی است. کاهش‌های جدی شغلی می‌تواند تقاضای محلی را کاهش دهد و فشار بر شرکت‌های تأمین‌کننده قطعات وارداتی و پیمانکاری را تشدید کند. در صورتی که ادعاها مبنی بر تثبیت حدود ۲۰٬۰۰۰ خروج قراردادشده صحیح باشد، متن گزارش اشاره می‌کند که این رقم ۲۷ درصد از ۱۳۰٬۰۰۰ شاغل را دربرمی‌گیرد؛ رقمی که نشان‌دهنده تغییرات قابل‌توجه در ساختار نیروی انسانی است.

پیش‌بینی‌های مالی کوتاه‌مدت

برای سال ۲۰۲۶ پیش‌بینی می‌شود که درآمد شرکت به‌صورت متوسط و محدودی افزایش یابد (در بازه ۰ تا ۳ درصد) و بازده عملیاتی یا سودآوری در محدوده حدودی ۴ تا ۵.۵ درصد قرار گیرد. با این حال ریسک‌های ژئوپلیتیکی، رقابت فزاینده در بازار خودرو و مقررات مختلف می‌تواند این پیش‌بینی‌ها را تحت تأثیر قرار دهد.

6. راهکارها و پیشنهادهای ممکن

برای کاهش اثرات اجتماعی و اقتصادی منفی، ترکیبی از راهکارها می‌تواند مورد نظر قرار گیرد: شفافیت بیشتر شرکت در مورد برنامه‌ها، گفت‌وگو و توافق نزدیک‌تر با اتحادیه‌ها، سرمایه‌گذاری هدفمند در مهارت‌آموزی و بازآموزی کارکنان برای مشاغل نوین، حمایت هدفمند دولتی و محلی برای توسعه زنجیره تأمین داخلی و تشویق سرمایه‌گذاری در فناوری‌های پاک و نوآورانه. چنین رویکردی می‌تواند تا حدی تعدیل آثار اجتماعی را ممکن سازد و هم‌زمان به انتقال به الکتریکی‌سازی و بهبود بهره‌وری کمک کند.

اقدامات فوری برای کاهش آسیب

  • افزایش شفافیت در برنامه‌ها و اعلام زمان‌بندی روشن
  • گفت‌وگوهای فعال با اتحادیه‌ها و مشارکت کارگران در طراحی راه‌حل‌ها
  • برنامه‌های بازآموزی و انتقال مهارت برای کارکنان در معرض تعدیل نیرو
  • حمایت‌های هدفمند دولتی برای شرکت‌های تأمین‌کننده و اقتصاد محلی
  • ترکیب سرمایه‌گذاری در فناوری الکتریکی با طرح‌های بهره‌وری و صرفه‌جویی

7. جمع‌بندی

در مجموع، گزارش مالی ضعیف و هزینه‌های ویژه شرایطی ایجاد کرده که شرکت به برنامه‌های گسترده‌ای برای کاهش هزینه و بازآرایی ساختار نیروی انسانی روی بیاورد. عدد رسمی و مورد توافق در متون موجود ۳۵٬۰۰۰ شغل تا ۲۰۳۰ است، درحالی‌که رقم ۵۰٬۰۰۰ بیشتر به‌عنوان گمانه‌زنی مطرح شده و عملاً توسط منابع رسمی تأیید نشده است. تعادل بین ضرورت‌های سرمایه‌گذاری در الکتریکی‌سازی و نیاز به کاهش هزینه‌ها و همچنین پیامدهای اجتماعی این تصمیمات، چالش اصلی پیشِ‌روست و تعیین‌کننده وضعیت شرکت و منطقه‌های صنعتی مرتبط در سال‌های آینده خواهد بود.